Reisverslag Pieter & Sara�

 Hallo,

 

Intussen zijn wij drie maanden in Nicaragua. Alhoewel ons uurrooster al eens aangepast wordt, ligt de inhoud van ons werk intussen vast. Pieter heeft twee grote taken: lesgeven en helpen in de ‘oficina'. Hij geeft Engels aan kindjes (6 tot 11 jaar), een jongere ( 20 jaar) en volwassenen. Daarnaast geeft hij ook mini-onderneming aan twee groepen vrouwen, de ene groep al enthousiaster en stipter in het komen naar de les dan de andere. Nadat de cursus afgelopen is, moeten de vrouwen een bussinessplan opstellen waarmee ze in aanmerking kunnen komen voor financiering voor hun bedrijfje. In de oficina helpt hij met het nemen van kopies. Naast de kopies, probeert Pieter een ‘revolutie' te verwezelijken door het vrouwelijke personeel ervan te overtuigen (vaker) pen en papier in te ruilen voor een computer bij de administratie.

 

Saraï concentreert zich uitsluitend op lesgeven, een ideale manier om ervaring op te doen. Ze heeft twee verschillende groepen. Tijdens de week geeft ze basisonderwijs aan de meisjes in het vluchthuis. Op zaterdagmiddag staat er Engels op het programma. Dit gebeurt op een privéschool waar jongens en meisjes (de gemiddelde leeftijd is tussen 16 en 18) zitten die niet naar het gewoon onderwijs kunnen. Meestal is dat omdat ze thuis een gezin hebben en geen tijd hebben om tijdens de week naar school te gaan. Het is een hele opdracht om de zestig leerlingen te kunnen "bereiken". Niet enkel omdat het lokaal veel te klein is; een aantal jongeren hebben geen tafel, sommigen zitten zelfs op de grond. Maar ook omdat het leerplan - dat Saraï verplicht is te volgen-niet ideaal is. De allereerste les Engels bestond bijvoorbeeld uit het vormen van ‘how much' en ‘how many' vragen, terwijl het grootste deel van de klas nog geen letter Engels sprak. Het is elke week opnieuw een grote uitdaging, maar één dat Saraï met veel plezier aangaat!

 

¡Hasta luego!